Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή – Τι είναι;

0

Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή

Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, μια ασθένεια της ψυχής που εκδηλώνεται με απίστευτο άγχος σε πολλά ζητήματα της καθημερινότητας, ακόμα και εάν αυτά δεν απαιτούν την τόσο μεγάλη προσοχή.

Η Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, είναι μια νόσος που μόνο ο πάσχων μπορεί να χαρακτηρίσει. Έντονο άγχος για όλες τις καταστάσεις, φοβίες… Αυτά όμως δεν είναι τίποτα μπροστά στα σωματικά συμπτώματα που μπορούν να εκδηλωθούν έπειτα από επίμονη εκδήλωση μιας αγχώδης διαταραχής. Έκτακτες συστολές, ζαλάδες, ίλιγγοι, πόνος στο στομάχι, μουδιάσματα, τρέμουλο, επώδυνες καταστάσεις για τον ασθενή.

Αν και το άγχος είναι μια φυσιολογική αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού, εντούτοις όταν δεν μπορεί να ελεγχθεί σωστά, γίνεται παθολογικό. Τα συμπτώματα της αγχώδης διαταραχής μπορούν να εκδηλωθούν είτε έπειτα από συσσώρευση πολλών ψυχικών τραυμάτων ή λόγω αλλαγής ζωής έπειτα από μια απόλυση, έναν θάνατο, οικονομικά προβλήματα, ή ακόμα και έπειτα από μια μετακόμιση.

Ο ασθενής νιώθει συνεχώς μια έντονη ανησυχία που καμιά φορά ούτε ο ίδιος δεν γνωρίζει από που πηγάζει. Οι σκέψεις του είναι αρνητικές ακόμα και οι εικόνες που έρχονται στο μυαλό του, όλα αυτά προσπαθεί να τα αποφύγει. Ο ασθενής πέρα από τα παραπάνω συμπτώματα, νιώθει την ανάγκη να μένει μόνος του, είναι ευερέθιστος , δεν μπορεί να κοιμηθεί ή ξυπνά πολλές φορές κατά την διάρκεια της νύχτας, νιώθει να σβήνει…
Για να γίνει διάγνωση της Γενικευμένης αγχώδης διαταραχής από τον γιατρό, θα πρέπει τα συμπτώματα να εκδηλώνονται για 6 μήνες, ενώ να έχουν πραγματοποιηθεί όλες οι απαραίτητες εξετάσεις, ώστε να έχουν αποκλειστεί άλλες παθήσεις.

Η Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή εμφανίζεται κυρίως στις γυναίκες και ειδικά εάν υπάρχει ιστορικό στην οικογένεια. Εάν αυτή η ψυχική νόσος παραμείνει χωρίς θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα, όπως είναι η κατάθλιψη, η ύπαρξη φοβιών, ακόμα και η εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Συχνά όταν τα άτομα επισκέπτονται τον κατάλληλο γιατρό, η κατάσταση αυτή είναι τόσο προχωρημένη, ώστε γίνεται λόγος για μια χρόνια κατάσταση. Η φαρμακοθεραπεία αλλά και η ψυχοθεραπεία βοηθούν στον έλεγχο των συμπτωμάτων, αλλά ο ασθενής θα πρέπει από μόνος του να ελέγξει τις αρνητικές σκέψεις του.

Μια μαρτυρία ενός ασθενή με γενικευμένη αγχώδη διαταραχή

«Όλα άρχισαν πριν 3 χρόνια, ο κόσμος μου είχε καταρρεύσει λόγω οικονομικών και οικογενειακών προβλημάτων. Δεν εμπιστευόμουν κανέναν, ένιωθα μόνη. Ξαφνικά εμφανίστηκαν οι έκτακτες συστολές. Η επόμενη μέρα με βρήκε στην καρδιολόγο, όπου διαγνώστηκα με πρόπτωση μιτροειδούς με ελάχιστη ανεπάρκεια…Δεν είναι σοβαρό το πρόβλημα, με ενημερώνει, πολλές γυναίκες εμφανίζουν το πρόβλημα αυτό… Αυτό δεν με καθησύχασε, ένιωθα συνεχώς την καρδιά μου να φτερουγίζει, να έχω συνεχώς ταχυκαρδίες. Ακόμα και μετά την θεραπεία που μου χορήγησε, οι ταχυκαρδίες και οι έκτακτες συστολές επανήρθαν.

Η ημέρες περνούσαν, είχα φοβία μήπως ξαφνικά φύγω. Ένα πρόβλημα στην καρδιά, δεν είναι ασήμαντο πρόβλημα. Σκεφτόμουν συνεχώς αυτό. Μετά από λίγο εμφανίστηκαν οι ζαλάδες, οι ίλιγγοι που κράτησαν για έναν μήνα. Δεν είχα όρεξη να φάω, να βγω έξω, όλη την ημέρα σε ένα δωμάτιο, ακόμα και όταν καθόμουν ένιωθα μια έντονη ανησυχία που κράτησε για έξι μήνες! Έξι μήνες υπέφερα, είχα αποκτήσει αγοραφοβία λόγω της ανησυχίας, των εκτάκτων συστολών και των ζαλάδων. Ήθελα βοήθεια, ήθελα να σωθώ, αλλά ντρεπόμουν να την ζητήσω. Έκλαιγα…
Ήθελα να κοιμηθώ, μα δεν με έπαιρνε ο ύπνος… Έως και 3 ημέρες άυπνη… και καθώς έπεφτα να κοιμηθώ ένιωθα ότι έσβηνα… ακόμα και κατά την διάρκεια του ύπνου. Έντονες στομαχικές διαταραχές… Ήμουν οξύθυμη… δεν ήθελα κανέναν… ζήλευα τους πάντες που έδειχναν τόσο ήρεμη και εγώ να μην μπορώ ούτε μέχρι το σούπερ μάρκετ να πάω. Απέφευγα την πολυκοσμία. Όταν πήγαινα σε χώρο με πολύ κόσμο, επέστρεφα με ταχυκαρδίες που με οδηγούσαν στην καρδιολόγο και πάλι εξετάσεις. Μα όλες καθαρές… Έχεις πολύ άγχος, μου είπε… Δεν φταίει η καρδιά σου…

Ένιωθα να τρελαίνομαι, μετά από έξι μήνες ξεκίνησαν και οι ιδεοληψίες, σκεφτόμουν πράγματα τα οποία με έκαναν να ντρέπομαι. Εκεί κατάλαβα πως πρέπει να επέμβω. Αμέσως έκλεισα ραντεβού με ψυχίατρο. Γενικευμένη αγχώδη διαταραχή μου είπε και μου συνταγογράφησε αντικαταθλιπτικά για 3 μήνες. Ήταν Μάιος τότε…. Και ο εφιάλτης μου είχε ξεκίνησε από τον Σεπτέμβρη!

Τα πήρα, αλλά φοβόμουν να κάνω χρήση τους, είπα μέσα μου πως πρέπει να σωθώ, τα φοβόμουν. Είχα ταμπού, μην το μάθουν και με δείχνουν με το δάχτυλο. Και όμως τα πήρα… Μετά από μια εβδομάδα ήμουν καλύτερα. Είχα διάθεση. Έκανα πάλι τα πράγματα που με ευχαριστούσαν στο παρελθόν και τα είχα απομακρύνει από τη ζωή μου. Οι σκέψεις μου ήταν διαφορετικές. Ευχάριστες. Οι ιδεοληψίες είχαν φύγει και εγώ είχα μια απίστευτη όρεξη για ζωή. Σκέφτηκα όμως πως εάν εγώ δεν αρχίσω να αλλάζω τις σκέψεις μου , μετά από λίγο καιρό θα έχω πάλι τα ίδια.

Πλέον πήγαινα παντού, οι έκτακτες συστολές εξαφανίστηκαν, κοιμόμουν τόσο καλά, βρήκα τον εαυτό που είχα χάσει. Τον πραγματικό μου εαυτό, όχι αυτόν που είχε προκύψει έπειτα από την αλλοίωση του έντονου άγχους. Ο καιρός πέρασε και εγώ σταμάτησα την αγωγή. Τα συμπτώματα είχαν φύγει. Που και που έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους σε πιο ήπιο ποσοστό, αλλά η δική μου η σκέψη πλέον τα εξαφάνιζε. Ήμουν υγιής, όλα αυτά ήταν στο μυαλό μου και έπρεπε να τα πολεμήσω. Έχουν περάσει 3 χρόνια από τότε. Και τώρα ναι μπορώ να πως ότι είμαι καλά και θα παλέψω για να συνεχίσω να είμαι καλά. Η ζωή είναι τόσο όμορφη, κρίμα να την καταστρέφουμε… Η φροντίδα της ψυχής είναι το παν.

Share.

Leave A Reply